Een biefstukje met Bicentini


Zo ver ik weet kent Nederland drie bondcoaches voetbal. De ene is natuurlijk Danny Blind. De ander is Bert van Marwijk. De derde is wat minder bekend bij 024. Dat is onze eigen Remko Bicentini. Zoon van Moos. In de vorige eeuw een bekende Nijmegenaar. Zijn vader was namelijk de eerste speler uit Curaçao in Nederland. Een bezienswaardigheid nog. Bij uitwedstrijden hingen affiches met de tropische attractie en probeerden mensen hem aan te raken, zijn kroeshaar te voelen. “Mensen waren gewoon nieuwsgierig. Niemand die het over racisme had.” 

Het was een overzichtelijke wereld waar kleine Remko in een hoogslaper (vijf hoog) lag met zijn acht broers en zussen in een klein huisje aan de Opaalstraat. Vader werkte en moeder zorgde voor het gezin. De kleine Bicentini kon zo goed voetballen dat hij zelfs het eerste van NEC haalde. Maar al snel volgde hij het voorbeeld van veel anderen en ging hij in het voetbalgekke Groesbeek voetballen. Het smokkelaarsdorp was destijds het Qatar van Gelderland. In het amateurvoetbal kon je goed verdienen. Daar aan het einde van de Zevenheuvelenweg in het mooiste stukje Nederland, werd hij echt gelukkig. Hij opende een sportzaak en had de lachers aan zijn kont.

Al snel ging hij door het leven als Afriklaasje. De eerste zwarte Sinterklaas van Nederland. “Dat was een geintje, samen met een ploeggenoot van Germania stapten we halverwege de reis naar een uitwedstrijd in de spelersbus als zwarte klaas en witte Piet. Dat werd een traditie.” Hij lacht zoals hij dat ook zomaar ineens in de auto kon doen. Maar Remko is geen clown, hij weigert domweg mee te doen aan moeilijk gedoe. Het leven is al ingewikkeld zat. 

Zeven jaar geleden zat hij naast me met tranen in zijn ogen op het mooie witte strand van het Hilton van Curaçao. Zijn vader was niet lang daarvoor overleden en miste daardoor de terugkeer van zijn zoon als rechterhand van bondscoach Leen Looijen, die via wat connecties rond Marcel Boekhoorn ineens bondscoach van de Antillen was geworden.

Looijen vertrok alweer snel, maar Remko bleef betrokken, zette allerlei initiatieven op voor de lokale jeugd en bleef bijdragen aan de ontwikkelingen in zijn geboorteland. De ene container na de ander werd verscheept. Vorig jaar zat hij ineens naast de nieuwe bondscoach Patrick Kluivert op de bank. Ook hij vertrok en raadde de bond aan de Kleine ‘Bies’ als hoofdtrainer aan te stellen. Weer tranen, weer trots. En zowaar won hij meteen twee belangrijke wedstrijden achter elkaar, kwalificeerde hij zich voor de Noord-Amerikaanse versie van ons EK. Het eiland stond op zijn kop. 

Bicentini tekende recent een contract voor drie jaar en gaat op weg naar zijn volgende droom. Kwalificatie voor het WK in Qatar. Hij moet zich zelf soms in zijn arm knijpen om zeker te weten dat hij niet droomt. Dat doet hij niet. Hij is het voorbeeld van iemand die altijd liever het glas half vol ziet. Iemand die liever kijkt naar de overeenkomsten dan de verschillen. Vandeweek trilde de telefoon weer, het was Remko: “Biefstukje doen?” Dat lijkt ons een goed begin van het nieuwe jaar. Een biefstukje met Bicentini. Een stadgenoot om trots op te zijn.

Uitgave:

JAN17  
 

Iwan van Duren (49) is een autoriteit in Nederland als het gaat om voetbaljournalistiek. Hij heeft een grote staat van dienst als verslaggever van Voetbal International (al 16 jaar), maar stelde ook allerlei misstanden in de voetbalwereld aan de kaak, waaronder de rol van Sepp Blatter als FIFA-voorzitter en matchfixingzaken in Nederland en daarbuiten. Hij is mede-auteur van boeken als ‘Voetbal is maffia’, ‘Voetbal in een vuile oorlog’ en recent nog ‘De Slag om de Skyboxen’. Van Duren is woonachtig in de regio Nijmegen en kent uiteraard de voetbalwereld in en om Nijmegen als zijn broekzak. Vanaf deze maand schrijft hij maandelijks een ‘Nijmeegs’ voetbalverhaal in UIT Nijmegen.

 


Lees meer columns

Klik hier

Bekijk de laatste berichten

Studentikoos

ABBA in de bieb

Lees meer
COLUMNS

De Boekhoorn Boys

Maandelijkse column geschreven door voetbaljournalist Iwan van Duren

Lees meer
COLUMNS

Kattencafé Balthazar

naast je koffiekopje ook een kattenkopje

Lees meer
Interview