Wonen in mijn hart

Column: Studentikoos

 

“Mooi hè?”, zegt de grijze vrouw tegenover mij in de trein, “Het ultieme toppunt van thuiskomen.” Buiten schijnt de zon in de Waal. Terwijl de vrouw opstaat en richting de uitgang van de trein loopt, vraag ik me af: is Nijmegen net zo thuiskomen voor mij als voor die oude vrouw? Nijmegen voelt als thuis, dat klopt. Twente voelt als thuis, dat klopt. Kan een mens twee ‘thuizen’ hebben?  

Ik kan in beide huizen mezelf zijn. Rare dansjes doen, chagrijnig zijn, stomme grappen maken over mijn familie/huisgenoten en dingen vertellen die mensen eigenlijk voor zichzelf moeten houden. Maar niet alleen bij mezelf vind ik overeenkomsten, ook lijken mijn familie en mijn huisgenoten meer op elkaar dan je zou denken. 

Neem bijvoorbeeld mijn moeder. Haar taak wordt overgenomen door huisgenoot Kathleen. Zij kan het beste koken, is altijd blij om mij te zien, legt mijn rommel uit de huiskamer op de trap in de hoop dat ik het mee neem naar mijn slaapkamer en staat altijd voor me klaar (en ik voor haar). 

De taak van mijn vader is overgenomen door beide huisgenoten. Zo kunnen we oneindige discussies voeren, maken we veel grapjes en zeggen ze me dat ik te veel geld uit geef aan kleren. En net als mijn vader zouden ze het misschien niet hardop zeggen, maar  ze houden van mij (en ik van hen). 

Mijn broertje is vervangen door mijn huisgenoot Carine. Als deze twee gaan drinken, hebben ze al snel een borrel te veel op waardoor ze de meest geniale personen worden van de avond. Als laatste heb ik twee zusjes, Eline en Josje. En al zouden het altijd mijn enige en echte zusjes blijven, Kathleen en Carine komen in de buurt. Zo praten we over jongens en alle details die daarbij horen, kennen we geen schaamte, kunnen we samen melig doen en elkaar naakt meeten in de badkamer. 

Ik sta op. Stap uit. En fiets naar huis. Het maakt eigenlijk niet zo veel uit wat nu dan ook thuis mag betekenen of zijn. Thuis is voor mij de plek waar de mensen wonen die in mijn hart wonen.

 

Uitgave:

NOV16 


Deze column is geschreven door Margôt Buschers, 22 jaar en derdejaars student Sociaal Pedagogische Hulpverlening aan de Hogeschool Arnhem Nijmegen. Als geboren en getogen Twentse geeft zij in Studentikoos een vaak verrassende en humoristische studentenkijk op de ‘Grote Stad’ Nijmegen.


Lees meer columns

Klik hier

Bekijk de laatste berichten

Studentikoos

ABBA in de bieb

Lees meer
COLUMNS

De Boekhoorn Boys

Maandelijkse column geschreven door voetbaljournalist Iwan van Duren

Lees meer
COLUMNS

Kattencafé Balthazar

naast je koffiekopje ook een kattenkopje

Lees meer
Interview