Op zoek naar mijn 

Spoolder in Nijmegen


Ik haat het. Het is zondagochtend 11.30 uur en ik heb een droge bek en koppijn van hier tot Tokio. Alle biertjes en shotjes van gisteravond hebben zo hun invloed op mijn welzijn vandaag. Maar toch... stappen in Nijmegen is geweldig!

Wat het mooiste aan stappen aan Nijmegen is? Er is altijd iets te beleven. De keuze is reuze. Oké ik hoor sommige studenten wel eens klagen dat er helemaal niet veel uitgaansgelegenheden zijn, maar deze studenten komen uit een (grotere) stad. En ik kom uit Bentelo, in Twente. En Bentelo… tja, dat heeft maar één kroeg: Spoolder. Altijd dezelfde mensen. Altijd dezelfde sfeer.

Op zaterdagavond verzamelen alle jongeren zich in Spoolder om ‘groene rakkers te zoep’n’ (Grolsch bier te drinken). Vervolgens stappen ze in een grote schoolreisjes-bus om naar de discotheek te gaan en zo het dorp achter te laten in een grote grijze waas van oude mensen en een verlaten Spoolder.

In Nijmegen hoef ik maar de straat uit te fietsen en ik sta al voor de eerste kroeg. Stappen in Nijmegen is een avontuur. Met mijn vriendinnen doe ik kroegentochten. Iedereen mag om de beurt een kroeg uitkiezen. Waardoor we van Toon naar Sjors en Sjimmie gaan, van Dollars naar Van Rijn en dan naar de MacDonalds, want die sluit al om 3.00 uur (tsss, onzin). Dan van De Onderbroek naar De Fuik en van Twee keer Bellen naar Billabong.  En daarna alsnog afsluiten met een kroket of dürüm-döner, omdat je nog steeds ‘honger’ hebt. Om vervolgens terug te gaan naar de leukste kroeg van die avond en proberen de portier zo ver te krijgen dat je nog wel naar binnen mag na 4.00 uur.

Maar toch, stiekem gaat er niks boven onze kroeg Spoolder in Bentelo. Hier hangt namelijk de geur van saamhorigheid, thuis en geborgenheid. De kroeg waar iedereen mij kent en ik iedereen.  De kroeg waar iedereen met je praat en vraagt hoe het gaat. En ook al kom ik er tegenwoordig veel te weinig, als ik er weer kom, ben ik welkom als vanouds. En misschien fiets ik in Nijmegen niet alleen van hot naar her omdat ik dronken ben... Nee misschien fiets ik als een dolle omdat ik op zoek ben naar mijn Spoolder in Nijmegen...

Uitgave:

MRT17


Deze column is geschreven door Margôt Buschers, 22 jaar en derdejaars student Sociaal Pedagogische Hulpverlening aan de Hogeschool Arnhem Nijmegen. Als geboren en getogen Twentse geeft zij in Studentikoos een vaak verrassende en humoristische studentenkijk op de ‘Grote Stad’ Nijmegen.

Bekijk de laatste berichten

Studentikoos

ABBA in de bieb

Lees meer
COLUMNS

De Boekhoorn Boys

Maandelijkse column geschreven door voetbaljournalist Iwan van Duren

Lees meer
COLUMNS

Kattencafé Balthazar

naast je koffiekopje ook een kattenkopje

Lees meer
Interview