Nijmeegse top-biljarter Jos Bongers weet nog hoe het is begonnen:

“Met een breinaald van mijn moeder en
drie pingpongballetjes”


Met een zekere melancholie kijkt de Nijmeegse topbiljarter Jos Bongers (60) vanachter een kopje koffie naar de plek waar hij ooit de ene carambole na de andere scoorde. We zitten in café Samson - bovenaan de Houtstraat - waar vele jaren lang een heus biljart stond en waar de voormalige wereldkampioen als lid van de B.V. Moira heel wat balletjes heeft geraakt. Maar die tafel heeft alweer enige tijd geleden plaats gemaakt voor de ‘gewone’ kroegbezoeker. 

“Wij speelden hier toen tot een uurtje of elf ’s avonds”, herinnert Jos zich. “Daarna ging er snel een plank over het biljart want dan liep bioscoop Centrum hiernaast leeg. En de kroeg vol. Die ontwikkeling heeft zich voortgezet. Deze vierkante meters leveren de kastelein op die manier nou eenmaal meer op en dan hou je het niet meer tegen. In de dorpen vind je nog wel gewone cafeetjes met een biljart; in de stad bijna niet meer.”

En dat klopt. Want café La Zambomba waar je lekker kon biljarten is er al helemaal niet meer, net als café De Kroeg in Bottendaal en het populaire café Jos in Oost heeft zijn biljart nog niet eens zo lang geleden ook al verwijderd. Gelukkig is daar nog wel het aloude café Het Haantje aan de Daalseweg waar liefhebbers van het groene laken nog terecht kunnen op een tweetal tafels. Maar verder?  

“Na afloop een biertje drinken met de jongens”


Jos Bongers weet het wel. Hij wijst op café West-End aan de Molenweg en op de twee biljartpaleizen in de stad, het aloude Piet Huisman natuurlijk aan de St. Jacobslaan waar zeven tafels staan en wie daar even de hoek omgaat komt terecht in Biljartcentrum De Kaketoe aan de Hatertseweg met vier tafels.

Links stoten
“In de Kaketoe speel ik nog wel ieder jaar tussen Kerst en Oud en Nieuw een toernooi. Daar doen allemaal regionale spelers aan mee, hartstikke leuk altijd. Dat doe ik gewoon voor de gezelligheid hoor, lekker na afloop een biertje drinken met de jongens. En we spelen ieder jaar nog een wedstrijdje tussen Samson en Winssen. Dan moet ik wel met links stoten, anders maak ik dat potje in één keer uit. In het gewone vrije spel, het libre, maak ik zo vierhonderd punten achter elkaar, dat is voor mij geen uitdaging meer. Daarom richt ik me vooral op bandstoten, dat vind ik nog wel interessant.”

Voor de rest komt Jos Bongers, al zo’n 35 jaar ambtenaar bij de gemeente Nijmegen, niet in de kroeg om er een biljartje te leggen. “Dat heb ik eigenlijk nooit gedaan hoor, want als je Nederlandse top speelt, kom je altijd in omgebouwde zalen als een dorpscentrum of een dancing. Ik heb nog gespeeld in theater De Flint in Amersfoort wat toen dagenlang een biljartcentrum was.”

Jos is wel altijd zijn café Samson trouw gebleven. “Ik kom hier nog iedere week. Samen met mijn vaste kroegvrienden kan ik hier helemaal mezelf zijn. Mannen onder elkaar. Dan gaat het over auto’s, voetbal, vrouwen en ja, soms ook even over biljarten. Ik word soms nog wel op straat herkend hoor en dan willen ze een praatje met je of op de foto. Vind ik niet erg, daar is niks mis mee.”

Wereldkampioen
De geboren en getogen Nijmegenaar heeft een enorme staat van dienst. Maar liefst 21 x werd hij Nederlands Kampioen, 4 x behaalde hij de Europese titel en dan het hoogtepunt: wereldkampioen bandstoten in Parijs in 1995. “Dat is absoluut mijn mooiste herinnering. Daar werk je jaren naar toe en als het dan lukt, is dat onvergetelijk. Mijn vader was daar voor het eerst niet bij, hij ging tot die tijd altijd met mijn vriend Max Coppes uit Bergharen naar al mijn wedstrijden. Maar pa had besloten wat vaker bij moeders thuis te blijven, dus die heeft de WK net gemist.”

Twee keer werd hem de Sportprijs van de gemeente Nijmegen toegekend. “Daar ben ik nog steeds heel trots op, dat is toch een hele eer als je die weet te winnen. Het is een blijk van waardering en die koester ik.”

Met al die successen in de tas denk je dat Jos het nu allemaal wel zo’n beetje heeft gezien, maar als hij dan praat over het afgelopen Nederlands Kampioenschap, nu zo’n anderhalve maand geleden, komt de gedreven biljarter weer boven: “Ik zat bij de laatste vier, maar heb die laatste stoten gewoon verkloot. Daardoor werd ik vierde. Daar baal ik wel van ja.”

Oude Weeshuis
Ooit, lang geleden, zag Jos Bongers ergens op een televisie een biljartwedstrijd en was verkocht. Vanaf dat moment, hij was pas in zijn kindertijd, ging hij zijn passie achterna. Trok een naald uit het breiwerk van zijn moeder, zocht drie pingpongballetjes, kleurde er twee met een viltstift en ziedaar: de latere wereldkampioen was geboren. “Mijn moeder was niet zo blij dat ik er met haar breinaalden vandoor ging, dus die stuurde me toen naar het Oude Weeshuis in de benedenstad. Dat kostte toen drie gulden per maand, maar daarvoor kon ik wel onbeperkt biljarten”, weet Jos nog als de dag van gisteren. “Of ik ook aan andere sport heb gedaan? Jazeker, ik heb vier keer de Zevenheuvelenloop gelopen, want biljarten is een concentratiesport, daar moet je wel een fris koppie voor hebben.”

“Ik heb de tijd nog meegemaakt dat biljarten ook een televisiesport was. Ik heb nog banden vol met televisie-uitzendingen, met Mart Smeets en Ben de Graaff als commentatoren, fantastisch. Maar voor de teelvisie werd het opeens niet meer interessant, er zijn zoveel andere sporten voor in de plaats gekomen. Allemaal sneller dan biljarten en met veel meer publiek. Als wij nu spelen zitten er misschien 75 mensen te kijken en dat zijn ook nog allemaal biljarters. Het grote publiek komt niet kijken, want daarvoor duurt een biljartwedstrijd veel te lang. Gemiddeld zo’n 2,5 uur, dat is een hele zit hoor! Kijk naar dat darts, dat gaat supersnel, daar zit actie in. En zonder televisie geen grote sponsors en dan is het met de publiciteit gedaan.”

Opa
Jos is bevriend met Milda (50) en heeft een zoon, Jeffrey, en een dochter, Kim die op haar beurt twee zoontjes heeft van 3 en 7. “Die volgen me dan op een laptop tijdens de NK in Hattem. Dan belt zo’n joch daarna op: ‘goed gedaan opa!’, zegt hij dan. Da’s toch mooi, daar doe je het allemaal voor!”

 

Uitgave:

FEB17  

Tekst: Leo Preusting
Foto: Marcel Krijgsman 

Bekijk de laatste berichten

Studentikoos

ABBA in de bieb

Lees meer
COLUMNS

De Boekhoorn Boys

Maandelijkse column geschreven door voetbaljournalist Iwan van Duren

Lees meer
COLUMNS

Kattencafé Balthazar

naast je koffiekopje ook een kattenkopje

Lees meer
Interview