Het Corona gedicht

De mensen blijven zich steeds maar één ding afvragen:
waarom heeft het coronavirus zo hard toegeslagen?

Want het leven van nu is niet meer wat het geweest is,
die goede tijd van vóór corona is voor ons een groot gemis.

Toen kon je nog met volle teugen genieten van het leven,
en was er altijd wel weer iets leuk te beleven.

Zelfs met de feestdagen hadden de mensen de grootste pret,
maar nu wordt ons al die leuke momenten belet.

Als je jarig bent, is een handje geven er niet meer bij.
Ook van die anderhalve meter afstand houden word je niet blij.

Daarom is het jammer dat het zover heeft moeten komen.
Zelfs op vakantie gaan naar andere landen is ons ontnomen.

Vandaar dat men blij is als het coronavirus is opgehoepeld,
maar gelukkig zijn er al een paar dingen versoepeld.

En gaat het weer een klein beetje de goede kant op:
eens mag je iemand weer een hand geven, of een schouderklop.

En mogen de muzikanten weer voor volle zalen optreden,
en behoort deze zware en moeilijke tijd tot het verleden.

 

30 juni 2020, door The Happy Maker (Peter Wullings)