Of ze voor de fotograaf even als Blondie wil optreden. “Natuurlijk”, zegt de 49-jarige Kitty Lanters uit Wijchen en trekt zich even terug. Nauwelijks tien minuten later verschijnt een uitdagende blonde vrouw met helder rode lippen, stemmig gekleed en vooral helemaal zelfverzekerd om te poseren voor de fotograaf. Dit is dus de zangeres van de Nijmeegse coverband Back to Blondie, die recent publiekslieveling werd bij de Battle of the Tributebands.

Uitgave maart 2018
Tekst: Leo Preusting

Ze zijn er zelf nog redelijk beduusd van: de band bestaat nauwelijks anderhalf jaar, maar wint zomaar even de publieksprijs van die landelijke Tribute-wedstrijd. Het heeft ze in ieder geval wel aan het denken gezet. “We gaan de lat hoog leggen”, reageren oprichter en drummer Roelof Koelman samen met de zangeres. “We gaan dit jaar op verschillende festivals spelen, we investeren in tijd en materialen, want nou willen we ook verder.”

Het is dezelfde passie en energie die de band op het podium laat zien en horen. Kitty: “Mensen reageren overal hetzelfde: dat we zoveel energie hebben en dat we zo ‘echt’ zijn. De muziek van Blondie is heel veelzijdig, begonnen met punkrock, daar kwam later ook discobeat bij, en reggaenummers. Maar altijd met heel veel energie erin en dat proberen wij ook te doen.”

LUV

Blondie… opgericht in 1974, was het een opvallende verschijning in de wereldwijde popscene. “Ik was toen nog maar een jaar of 10 toen het nummer Denis uitkwam”, weet Kitty Lanters zich te herinneren. “Eigenlijk was dat de tijd dat ik samen met vriendinnen de meidenband LUV nadeed, en met mijn moeder aan de afwas meerstemmig leerde zingen. Maar het was ook de tijd dat ik op zoek was naar stoere dingen en ik vond die Blondie wel een band die eruit sprong. Het was eigenlijk de eerste vrouw die de lead had in een mannenband. En het was gewoon een prachtige vrouw op dat podium, hartstikke sexy en stoer. Ja, zo wilde ik ook wel zijn.”

En dan zijn we bijna veertig jaar verder en gaat de droom van Kitty zowaar in vervulling. Alles te danken aan een toevallige samenloop van omstandigheden in café Maxim in Bottendaal. Want daar mijmerde Roelof Koelman met bar-eigenaresse Petri over zijn muzikale droom: “Ik wilde al sinds 2008 een Blondie-coverband beginnen, maar ik kreeg nooit iemand mee.” Maar op die gedenkwaardige middag op dat terras wist Petri zich eenzelfde verlangen te herinneren van een andere stamgast: Menno Bemelmans. En toen die twee elkaar hadden gevonden, was het gauw bekeken: een paar muzikanten erbij en spelen maar.

Auditie

Maar eh… jullie zijn dus een Blondie-tribute- band begonnen zonder Blondie? “Ja eigenlijk wel”, lacht Roelof nu. “We wilden eerst een aantal nummers spelen en daarna een auditie houden voor een zangeres. We hebben toen Kitty gevraagd of ze even als stand-in wilde functioneren tot aan die auditie. Ik kende Kitty van een andere band waar ze in de backing vocals zong. Maar al na twee nummers keken we elkaar aan en zeiden we: dit ís ze! Van een auditie is het daarna niet meer gekomen.”

En nu is het dan zover dat peuterjuf Kitty Lanters verdwijnt als ze de pruik heeft opgezet, de lippen heeft gestift en veel rouge heeft opgedaan, en de oorspronkelijke Blondie verschijnt. “Het is een metamorfose, je stapt als het ware in een ander leven, ik probeer een mix van Debbie en mezelf neer te zetten. Podiumvrees heb ik nooit gehad en met die mannen in die pakken met stropdassen bij me, speel ik heel graag die rol van Blondie.”

Waar gaat Back to Blondie heen? Kitty: “We willen meer optreden, als het even kan op festivals. We zijn nu geboekt op Coverland en voor het festival Woodstock in Zyfflich, hier tien minuten vandaan. Maar we willen meer, we love to play…